Fyrsta alvöru kynlífshneykslið í dönskum stjórnmálum

Ýmislegt er búið að gerast í stjórnmálunum í Danmörku eftir kosningarnar sl. haust. Meirhlutarnir koma og fara, en samt situr sama ríkisstjórnin. Eftir kosningarnar voru ríkisstjórnarflokkarnir+Danski þjóðarflokkurinn með 90 af 179 þingsætum, sem er nákvæmlega meirihluti. Síðan hvarf einn þingmaður úr Íhaldsflokknum en vildi ekki kenna sig við stjórnarandstöðuna og veitti þannig samt stjórninni hlutleysi. Síðan splundraðist Nýja bandalagið, einn þingmaður þeirra varð óháður, annar skráði sig í Venstre. Þannig gekk ríkisstjórnarmeirihlutinn i endurlífgun lífdaga. Síðan hefur Villy Sövndal, formaður SF, verið að gera góða hluti og er flokkur hans í skoðanakönnunum kominn við hlið Jafnaðarmannaflokksins í skoðanakönnunum með rétt rúm 20%. Jafnaðarmönnum í Jafnaðarmannaflokknum líst svo sem ekkert sérstaklega á það.

Annað sem jafnaðarmönnum í Jafnaðarmannaflokknum líst ekki á stórskandallinn sem tröllríður fjölmiðlum í Danmörku þessa dagana. Það er fyrsta alvöru kynlífshneykslið í stjórnmálum í Danmörku. Þó hérna sé ekki beint um annan "Elliot Spitzer" eða "Bill Clinton" að ræða hvað skandalinn varðar, þá er þetta nóg til þess að sumir telji að lífdagar umrædds stjórnmálamanns í þingi séu taldir. Það er hin upprennandi stjórnmálastjarna Jeppe Kofod sem "lenti" í því að sængast með 15 ára stúlku, sem tók þátt í námskeiði á vegum ungliðahreyfingar Jafnaðarmannaflokksins (DSU) í Esbjerg um páskana. Lögspekingar telja að ekkert ólöglegt hafi verið við þetta athæfi þingmannsins, enda verður maður lögríða (hryllilegt orð) 15 ára í Danmörku. Þetta er mál er samt hið vandræðalegsta, því DSU vill að foreldrar geti sent börnin sín á fundi og námskeið til hreyfingarinnar án þess að lenda í svona "aðkasti".

Jeppe Kofod hlaut yfirburðakosningu í sínu kjördæmi í kosningunum í haust. Fjórði hver kjósandi í kjördæminu kaus hann persónulega. Þetta var reyndar á Borgundahólmi, sem er fámennasta kjördæmið í Danmörku, en þaðan hafa margir stjórnmálaskörungar Dana komið. Hann var orðinn talsmaður flokksins í utanríkismálum, og átti sér bjarta framtíð innan þingsins og jafnvel í ríkisstjórn. Þó útlitið sé dökkt, þá hefur Kofod enn stuðning kjördæmisráðs Jafnaðarmanna á Borgundarhólmi. Í gærkvöldi, á uppstillingarfundi ráðsins, var hann á ný samþykktur sem aðalframbjóðandi þeirra í næstu kosningum (stjórnmálaflokkarnir eru alltaf tilbúnir með uppstillingarlista, ef boðað yrði til skyndikosninga). Ekkert hefur náðst í Jeppe Kofod síðustu daga, fyrir utan stuttorða yfirlýsingu hans á þriðjudaginn þar sem hann tók á sig fulla ábyrgð á þessu "siðlausa athæfi sínu".

Röskva 20 ára!

                                      

Í gær, 12. febrúar 2008, voru 20 ár síðan Röskva, samtök félagshyggjufólks við Háskóli Íslands, var stofnuð. Félag vinstri manna og Umbótasinnar ákváðu að leiða saman hesta sína í kosningunum 1988, og vakti þessi sameining athygli út fyrir veggi Háskólans. Fyrsti formaður samtakanna var Þórunn Sveinbjarnardóttir, núverandi umhverfisráðherra.

 

Í tilefni afmælisins hef ég tekið saman tölur úr öllum stúdentaráðskosningum Röskvu og ætla hér að fara aðeins yfir þær:

Árin fyrir stofnun Röskvu höfðu verið þrjú framboð í stúdentaráðskosningum: Vaka, Félag vinstri manna og Umbótasinnar. Með sameingunni var vonast til öflugs samstarfs og tryggs meirihluta í Stúdentaráði. En svona breyting gerist ekki á einni nóttu. Þó FVM og Umbótasinnar hefðu verið með um 60% samtals í kosningunum 1987, þá tókst Röskvu ekki að tryggja sér meirihluta strax árið 1988. Þó munaði einungis 32 atkvæðum.

Eftir nokkur mögur ár snerist lukka Röskvu árið 1991, þegar hún fékk í fyrsta skipti meirihluta atkvæða. Þá fékk Röskva 6 atkvæðum fleiri en Vaka. En vegna kosningakerfisins þá, gaf það ekki meirihluta fulltrúa, heldur var staðan í ráðinu 15-15. Munurinn varð skýrari árið eftir og komst Röskva í fyrsta skipti í meirihluta í stúdentaráði. Og hún átti eftir að halda meirihlutanum í 10 ár. Röskva hafði mikla yfirburði í kosningunum nærri öll þessi 10 ár, náði t.a.m. 60,4% atkvæði í kosningunum 1995.

Nokkur þessarra ára í meirihluta bauð þriðja framboðið fram (Óháðir 1994 og Haki 1996-98). Samkvæmt tölunum gekk þetta ekki mjög mikið út yfir fylgi Röskvu. Og ef það gerði það, þá gekk það jafn mikið út yfir Vöku.

Upp úr 1998 byrjaði Vaka að saxa allverulega á forskot Röskvu og árið 2002 féll meirihluti Röskvu með 4 atkvæða mun. Nýtt þriðja framboð, Háskólalistinn, leit dagsins ljós árið eftir og virðist hafa sópað til sín fylgis á kostnað Röskvu, ólíkt því sem þriðju framboðin gerðu á 10. áratugnum. Árin 2003-4 fékk Röskva einungis rétt rúmlega 36% atkvæða. Þessi ár fékk Röskva einungis þrjá menn kjörna í ráðið, Vaka heila fimm en H-listinn einn.

Árið 2005 dró aftur saman milli fylkinga, og tókst Röskvu að jafna Vöku að fulltrúafjöla, þökk sé D'hondt-kerfinu. Ákveðin pattstaða var þá í stúdentaráði, vegna stöðunnar 4-4-1 milli Röskvu, Vöku og H-listans. En fylgi H-listans hafði náð hámarki, þó þeir hafi náð að halda manni sínum inni árið 2006. Það árið munaði einungis 3 atkvæðum á því að Röskva myndi missa fjórða mann sinn til Vöku.

Það var svo árið 2007 að Röskva endurheimti meirihluta sinn í stúdentaráði. H-listinn fékk ekki nógu mikið af atkvæðum og lognaðist út af í kjölfarið, og Röskva fékk 20 atkvæðum fleiri en Vaka. Í síðustu viku hélt Röskva meirihlutanum með 6 atkvæða mun.

----------------------

Oft hefur verið mjög jafnt á milli fylkinganna. Til gamans er hér yfirlit yfir kosningar þar sem mjótt hefur verið á munum.

2006: 3 atkvæðum munaði að Röskva tapaði fjórða manninum sínum sem hefði fært Vöku meirihlutann.
2002: Röskva tapaði með 4 atkvæðum.
1991 og 2008: Röskva vann með 6 atkvæðum.
2007: Röskva vann með 20 atkvæðum.

----------------------

Mesta fylgi Röskvu: 60,4% (1995)
Minnsta fylgi: 36,2% (2004)
Meðaltalsfylgi: 48,9%

----------------------

Á 20 ára löngum ferli Röskvu í Stúdentaráði hefur fylkingin verið í hreinum meirihluta í 11 ár og átt aðild að meirihluta í 13 ár. Eitt árið var enginn meirihluti þannig að samtökin hafa einungis verið í minnihluta í sex ár. Eftir kosningarnar í síðustu viku er 12. árið í hreinum meirihluta að hefjast.

Á 20 árum hefur Röskva afrekað mjög mikið í málefnum stúdenta. Röskva var jafnframt leiðandi í samstarfi félagshyggjufólks í landinu og er það á sinn hátt enn. Ég óska Röskvunni innilega til hamingju með afmælið.

-----------------------

Afmæli Röskvu verður fagnað í afmæliskaffi á hinu nýja Háskólatorgi annað kvöld, fimmtudaginn 14. febrúar, kl. 20.30. 

Þögn boðar sjaldnast gott í stjórnmálum

Nú þegar rúmur sólahringur er liðinn frá því að leiðtogi sjálfstæðismanna í Reykjavík myndaði nýjan meirihluta með F hefur hvorki heyrst hóst né stuna frá Heimdalli, félags ungra sjálfstæðismanna í Reykjavík.

Allar hinar ungliðahreyfingarnar í Reykjavík hafa tjáð sig um þetta. Reyndar hefur deiglan.com verið eitthvað verið neikvæð. Enda ekki skrýtið.

Ég væri alla vega ekki sáttur ef ég sem félagi í stærri flokki sem þyrfti að lúffa í nokkrum helstu baráttumálum flokksins og gefa frá sér borgarstjórnarstólinn, bara vegna þess að oddvitinn væri orðinn galinn og væri búinn að semja svona við ennþá galnari mann.

Hvað segja annars Gísli Marteinn, Hanna Birna, Jórunn og Þorbjörg Helga um þetta? Þau hafa alla vega ekki verið dansandi á götum borgarinnar eftir þessa atburði. Þau hafa hreinlega ekki sést.

Flott Villi. Enn og aftur búinn að kljúfa þinn eigin flokk og setja allt borgarkerfið á annann endan. En hann kemst ekkert upp með þetta frekar en fyrri daginn, það endar með því að einhver segji hingað og ekki lengra. Helst strax!

Ég meika ekki nýjan meirihluta...

Ég verð að segja að ég er einfaldlega gapandi eftir það sem gerðist í borginni í kvöld.

Rétt sem allt virtist ganga vel, markmiðin höfðu verið sett og siglingin nokkur greið, gerist þetta.

Ég hef um nokkuð skeið grúskað mikið og pælt í stjórnmálum, en ég hef aldrei vitað annað eins. 

Svona atburðir gera bara að traust borgarbúa til borgarstjórnar verður ekkert.

Traust mitt og trú á stjórnmál almennt fuku út í veður og vind með þessu. 

Hvernig ætli þeir sem litla trú höfðu fyrir á starf stjórnmálamanna hafi það þá?

Enduruppbygging á áliti mínu á stjórnmálum mun eflaust ganga betur en þessi tilraunastarfsemi Sjálfstæðismanna.  

 

Veruleiki vs. Mogga-veruleiki

Áður en ég ætla að fjalla smá um dómaramálið ætla ég að fara yfir hvað hlutverk dómnefndar um skipan héraðsdómara er samkvæmt dómstólalögum:

Í 12. grein laga nr. 15/1998 um dómstóla eru skilyrði sett um hvern má skipa í embætti héraðsdómara. Aldur, ríkisfang, heilsa, lögfræðinám o.fl. eru tilgreind. Í 3. mgr. greinarinnar er dómnefndin fræga nefnd og á hún að meta umsækjendur og flokka þá eftir hæfni. Eftir því sem ég kem næst var fyrst kveðið á um slíka nefnd í 5. grein laga nr. 92/1989 um aðskilnað dómsvalds og umboðsvalds í héraði. Hlutverki nefndarinnar er lýst svona í athugasemdum með frumvarpi til þeirra laga:

"... [M]egintilgangur ákvæðisins er að styrkja sjálfstæði dómstólanna og auka traust almennings á því að dómarar séu óháðir handhöfum framkvæmdarvaldsins. Ekki er að efa að tilvist umsagnarnefndarinnar verður auk þess hvatning fyrir lögfræðinga, sem hyggja á starfsferil sem dómara, til að afla sér framhaldsmenntunar og leggja stund á fræðistörf á sviði lögfræði."

Þó athugasemdir við frumvarp hafi ekki lagagildi sýna þær vilja löggjafans við setningu laga. Augljóst er að nýleg skipun gengur gegn vilja löggjafans þegar dómnefndin var lögfest. M.a. er gefið í skyn að framhaldsmenntun og fræðistörf á sviði lögfræði séu mikilvægir þættir í mati á umsækjendum. Settur dómsmálaráðherra hundsaði þetta um daginn. Jafnframt gat hann sagt sér að skipunin yrði umdeild og til þess að minnka álit almennings á dómstólunum og er því gagnstætt vilja löggjafans í þessum athugasemdum.

---

Árni Matthías Matthíasson Mathiesen er í frekar vondum málum núna. Hann er búinn að setjast á bekk með Morgunblaðsliðinu í Sjálfstæðisflokknum og virðist vera að draga Geir H. Haarde með sér í svaðið. Skipan hans á Þorsteini Davíðssyni sýnir mjög sérstakan skilning á hlutverki framkvæmdavaldsins gagnvart dómsvaldinu. Og reyndar á stjórnsýslu almennt. Sú skoðun er að tilgangur stjórnsýslunnar er að redda vinum og félögum innan kerfisins óháð því hvaða áhrif það hefur á samfélagið í kringum þá.

Það sem vekur mestar áhyggjur er að Geir H. Haarde virðist sýna sama skilning á málið og Árni. Það er slæmt fyrir stjórnarsamstarfið. Samfylkingin og Ingibjörg Sólrún Gísladóttir samdi ekki við Morgunblaðs-klíkuna á Þingvöllum, heldur Sjálfstæðisflokk Geirs Haarde, sem á þeim tíma virtist vera að hverfa frá þessari sýn á samfélagið. Ef Geir Haarde fer að færast í átt að Morgunblaðs-raunveruleikanum eru margar forsendur brostnar gagnvart Samfylkingunni og samstarfinu.

Engin endurnýjun í nýju ráðuneyti Foghs

Þriðja ráðuneyti Anders Fogh Rasmussen tók við völdum í morgun. Í gær var ný stjórnarstefna kynnt. Reyndar er hægt að skrifa heila færslu um stjórnarstefnuplaggið, en mikilvægast atriðið við kynningu þess í gær að formenn stjórnarflokkanna óskuðu eftir breiðri samvinnu á þinginu.

Helstu breytingar í stjórninni nú eru að Lars Lökke Rasmussen, varaformaður Venstre, færist úr því að vera innanríkis- og heilbrigðisráðherra í fjármálaráðuneytið. Um það er rætt að Lökke Rasmussen taki við af Fogh Rasmussen sem formaður Venstre innan fárra ára, jafnvel áður en kjörtímabilið er úti. Þá yrði hann forsætisráðherra og því mikilvægt að færa hann strax í enn meira þungaviktarráðuneyti en hann var í áður. Verði hann forsætisráðherra yrði hann þriðji maðurinn í röð sem heitir Rasmussen sem gegnir því embætti. Alla vega þá færist stórbóndinn Thor Pedersen til og verður forseti Þjóðþingsins, sem þýðir að valdadagar hans innan ríkisstjórnar eru taldir.

Karen Jespersen sem hefur verið félagsmálaráðherra bæði í vinstri og hægri stjórn, fyrst fyrir Jafnaðarmenn, svo Venstre, bætir við sig innanríkis- og jafnréttismálum og nefnist verður nýtt starfsheiti hennar velferðarráðherra. Síðasta stóra breytingin innan ráðherraliðs Venstre eru að tveir nýjir ráðherrar koma inn. Annar þeirra er járnfrúin Birthe Rönn Hornbech verður ráðherra innflytjendamála og kirkjumálaráðherra. Hornbech hefur verið á þinginu lengi og er einn helsti málsvari einstaklingsfrelsis og friðhelgi einkalífsins, og hefur oft verið á öndverðum meiði við ríkisstjórnina í innflytjendamálum. Með skipan hennar er að einhverju leyti verið að koma til móts við Nýja bandalagið. Hinn nýi ráðherrann er Troel Lund Poulsen sem hefur verið talsmaður þingflokks Venstre til þessa. Hann verður umhverfisráðherra.

Einmitt umhverfisráðuneytið færist frá íhaldsflokknum, sem í staðinn fær nýtt ráðuneyti loftslags- og orkumála. Connie Hedegaard tekur það verkefni að sér og mun ber þar með höfuð ábyrgð á loftlagsráðstefnu SÞ sem haldin verður í Kaupmannahöfn árið 2009. Heilbrigðisráðuneytið færist frá Venstre til Íhaldsflokksins og verður ungstirnið Jakob Axel Nielsen ráðherra þar. Tveir mánuðir eru síðan Nielsen var fyrst skipaður ráðherra, þá í samgönguráðuneytið og er þetta ein hraðasta stöðuhækkun sem um getur, og þá upp í svona valdamikið ráðuneyti. Samgönguráðherra verður Carina Christensen, sem þá skilur eftir autt sæti í fjölskyldu- og neytendamálaráðuneytinu, sem verður lagt niður og verkefni þess færð í önnur ráðuneyti.

Fogh sagði þegar hann kynnti ríkisstjórnina í morgun að með þessari breytingu er verið að leyfa nýrri kynslóð að njóta sín. En það er erfitt að sjá, þar sem aðeins tveir nýir ráðherrar eru skipaðir, og annar þeirra er kominn á sjötugsaldur. Vissulega er verið að tefla fram nýrri kynslóð leiðtoga í flokkunum, svo sem skipan Lökke Rasmussens í fjármálaráðuneytið, en það er ekki hægt að segja að þetta sé einhver endurnýjun, enda hefur Lökke verið í ríkisstjórninni síðan 2001.

(myndirnar eru af Lökke Rasmussen, Rönn Horbech og Nielsen)

Þriðja ráðuneyti AFR:

Venstre:
Anders Fogh Rasmussen, forsætis-
Sören Gade, varnarmála-
Kristian Jensen, skattamála-
Claus Hjort Frederiksen, atvinnumála-
Ulla Törnes, þróunaraðstoðar-
Helge Sander, vísindamála-
Bertel Haarder, menntmála- og samstarfs- norðurlanda
Karen Jespersen, velferðarmála- og jafnréttis-                              Var félagsmálaráðherra
Lars Lökke Rasmussen, fjármála-                                                  Var innanríkis- og heilbrigðis-
Birthe Rönn Hornbech, innflytendamálaráðherra og kirkjumála-    NÝR
Troels Lund Poulsen, umhverfis-                                                    NÝR
Eva Kjer Hansen, matvælamála-

Íhaldsflokkurinn:
Per Stig Möller, utanríkis-
Bendt Bendtsen, viðskipta- og efnahagsmála-
Lene Espersen, dómsmála-
Brian Mikkelsen, menningarmála-
Connie Hedegaard, loftslags- og orkumála-
Carina Christensen, samgöngu-                              Var fjölskyldu- og neytendamálaráðherra
Jakob Axel Nielsen, heilbrigðis-                                Var samgönguráðherra

Úr ríkisstjórninni:
Thor Petersen, var fjármála-, verður forseti þingsins
Rikke Hvilshöj, hætti sjálfviljug sem innflytendamála-

Fogh Rasmussen kynnir nýja ríkisstjórn Danmerkur

Vandinn við Glæpinn á DR og RÚV

Fyrri sería sjónvarpsþáttaraðarinnar Glæpurinn (Forbrydelsen) er nú sýndur á RÚV. Á sama tíma er verið að sýna seinn seríuna á DR, og er síðasti þátturinn væntanlegur á þeirra rás á næsta sunnudag.

Þáttaröðin nýtur gríðarlegra vinsælda í Danmörku og fjalla fjölmiðlar mikið um efni þáttana á hverjum mánudegi. Ég hef forðast það að lesa fréttir um framvinduna á netinu, og skipt um rás þegar fjallað er um þættina í fréttum DR. Í næstu viku verður sem sagt síðasti þátturinn sýndur og það kemur í ljós hver morðinginn er.

Þar sem ég byrjaði ekki að fylgjast með þáttunum fyrr en þeir byrjuðu að sýna þættina á RÚV sé ég fram á það að óvart að detta yfir það í næstu viku hver morðinginn er, og þar með eyðileggja spennuna.

Það yrði mjög leiðinlegt, því þetta eru æsispennandi þættir sem byggjast aðalega á óvissunni um hver morðinginn er. Vonandi munu dönsku fjölmiðlarnir dönsku reyna að fela þessar fréttir örlítið þegar búið verður að ljóstra upp um morðingjann á sunnudaginn kemur.

Hvernig er meirihlutinn?

Þó ég hafi skrifað í síðustu færslunni á kosningavöku síðunnar á þriðudaginn að VKOY sé nýr meirihluti á danska þinginu er kannski réttara að orða það að meirihlutinn sé VKO+Sambandsflokkurinn(+Y).

Þessa formúlu ber að skilja svo að VKO getur treyst á það að Joensen, fulltrúi færeyska Sambandsflokksins á danska þinginu, muni verja ríkisstjórnina falli, en í almennum málum sé forsendan fyrir meirihluta að Nýja bandalagið taki þátt. Þetta stafast af því að í Danmörku er, líkt og á Íslandi, "neikvætt þingræði" (negativ parlamentarisme). Þ.e. að ríkisstjórn verður aðeins felld með meirihluta atkvæða í vantraustsatkvæðagreiðslu.

Naser Khader (Y) hefur hótað að yfirgefa viðræður stuðningsflokka ríkisstjórnarinnar um stefnumótun stjórnarinnar á kjörtímabilinu. Khader og Pia Kjærsgaard (O) hafa í dag sakað hvort annað um hroka í viðræðunum, og virðast ekkert ætla að gefa eftir.

Hefði Joensen ekki sagst ætla að verja stjórnina falli væri þá komin upp alvöru stjórnarkreppa. En ríkisstjórnin getur reynt, og mun væntanlega, reyna að sigla úr þessum ólgusjó, enda fjölmörg dæmi um ríkisstjórnir í Danmörku sem eru ekki með fyrirliggjandi meirihluta.

Til hvers eru bílastæðin í miðborginni?

Jón Ásgeir Jóhannesson og Ingibjörg Pálmadóttir eru að fara að giftast. Ég óska þeim til hamingju með það.

Brúðkaupsveislan verður í Listasafni Reykjavíkur í Hafnarhúsi, og það er allt gott og blessað, svo lengi sem það gengur ekki út yfir venjulegan tilgang safnsins.

En það sem truflar mig mjög mikið er að fjölmörg bílastæði, ein 20-30 stykki hafa verið lögð undir tjald sem reist hefur verið í framhaldi af Hafnarhúsinu meðfram Geirsgötu. Ég geri ráð fyrir því að hjónaleysin hafi greitt a.m.k. það sem svarar til bílastæðagjaldanna sem Bílastæðasjóður Reykjavíkur verður af vegna þessa. Jafnframt verða Faxaflóahafnir, og ráðuneyti þau sem hafa aðsetur í Hafnarhúsinu af nokkrum bílastæðum á meðan þessu stendur.

En það vekur upp spurninguna: Til hvers eru bílastæðin? Á hver sem er að geta tekið þau frá fyrir sjálfan sig? Þetta væri kannski annað ef þetta væri atburður sem almenningur hefði aðgang að, en þar sem mér hefur (enn) ekki verið boðið í brúðkaupið tel ég þetta ekki slíkan atburð. Bílastæðin eru þjónusta sem borgin veitir gestum miðborgarinnar gegn hóflegu gjaldi til þess að sem flestir geti notið þeirrar þjónustu sem hún hefur upp á að bjóða.

Hliðstætt mál sem kom upp í Danmörku var þegar evrópska MTV tónlistarverðlaunaafhendingin var haldin í Kaupmannahöfn. Þá tók sjónvarpsstöðin sjálft Ráðhústorgið frá og ætlaði einungis að veita sérstaklega boðnum gestum aðgang (t.d. þeim sem unnu ýmis getraunir í þáttum stöðvarinnar). Borgin sætti sig ekki á þessi skilyrði og skipaði stöðinni að almenningur fengi aðgang að veislunni á Ráðhústorginu.

Þetta er hliðstætt að því leyti að bílastæði borgarinnar eru frátekin fyrir þá sem vilja nota þessa þjónustu hverju sinni (og bilastæðin eru talsvert færri en eftirspurnin segir til um), og ættu ekki að vera eitthvað sem hver sem er getur leigt fyrir einkasamkomu.

Kl. 23.30: VKOY er nýr meirihluti á danska þinginu

Þó samstarf Venstre (V), Íhaldsflokksins (K), Danska þjóðarflokksins (O) og Nýja bandalagsins (Y) virðist erfitt mun það eflaust ganga upp. Þó hefur mikið uppbrot verið í dönskum stjórnmálum, bæði í þessum kosningum og í aðdragandanum að þeim. Stemingin fyrir þverpólistíkt samstarf virðist meira en áður, en það á eftir að koma í ljós hvort það muni standast nánari skoðun þegar þingið kemur saman á ný eftir 10 daga.

Ég hef skemmt mér mikið við að fylgjast með kosningunum og miðla upplýsingum um þær hérna og það er gaman að sjá að einhverjir hafa fylgst með. Úrslit í dönskum kosningum liggja fyrir talsvert fyrr en í íslenskum kosningum, svo nú er þetta búið. Takk fyrir.